Stop claims on Sabah

Malaysians celebrate 16 September as Hari Malaysia yearly for it is the day where back in 1963, Malaysia was legally formed. Consists of Tanah Melayu, Sabah, Sarawak and not forgetting Singapore (who pulled-out from Malaysia 2 years later), we managed to live in harmony and put ourselves in line with other developing countries.

But sadly, after 51 years of independence, we're still resolving sovereignty disputes over several territories throughout Malaysia. After Pulau Batu Putih, Sabah future with us now is in jeopardy. On 9 September 2008, Radio Philippines reported that the 54-year-old Sultan Fuad Kiram I said that as the crowned ruler, he would extend his hand of peace and unity with all the nine declared heirs of Sultan Jamalul Kiram II, the Sultan of Sulu and North Borneo. Kiram said the nine heirs must unite, if they were to succeed in pursuing their Sabah claim.

According to history, the Sultanate of Sulu was granted the territory as a prize for helping the Sultan Brunei against his enemies and from then on that part of Borneo was recognized as part of the Sultan of Sulu’s sovereignty.

On 23 January 1878, in exchange for modern weapons with which to keep Spanish colonizers away from the Sulu Archipelago, the ruler of Sulu, Sultan Jamalul Alam , leased the territory of North Borneo to Gustavus von Overback.

The agreement further stated explicitly that the rights to the territory may not be transferred to a nation or another company without the Sultan’s express permission. This lease was continued until the independence and formation of the Malaysian federation in 1963.

It is important to note though the admission of Sabah and Sarawak into the federation was done after the Cobbold Comission,it was found that ‘About one-third of the population of each territory (Sabah and Sarawak) strongly favours early realization of Malaysia without too much concern over terms and conditions. Another third, many of them favourable to the Malaysia projects, asked , with varying degrees of emphasis, for conditions and safeguards. The remaining third was divided between those who insisted upon independence before Malaysia was considered and those who would strongly preferred to see British rule continued for some years to come.

However, Indonesia and Philippines rejected the findings of the Cobbold. A meeting was held in Manila between President Soekarno, President Macapagal and Malayan Prime Minister Tunku Abdul Rahman. The meeting agreed to petition the UN to send another commission of enquiry by with the Philippines and Indonesia agreed to drop their objection to the formation of Malaysia if the new commission found popular opinion in the territories in favour.

The Mission’s report, authored by UN Secretary-General U Thant found ‘a sizeable majority of the people’ in favour of joining Malaysia (doesn’t that explains everything?). Although Indonesia and Philippines subsequently rejected the report’s finding, the report in effect sealed the creation of Malaysia. Actually, according to the News Straits Times on 30th May 2008, it was said that raising the Sabah bogey has become` the weapon of choice for Philippine politicians whenever they have a particular axe to grind against Malaysia`.

However, if the Philippines government continues to hurry Malaysia into taking this claim to the ICJ, they have to bear in mind that by earlier ruling made by the ICJ on Pulau Sipadan and Pulau Ligitan – to remain under the jurisdiction and sovereignty of Malaysia,would reinforced Sabah’s position within Malaysia.

My personal advice for both countries is for them to stop the dispute now, once and forever. Sabah has enough problems in hand already with the illegal immigrant issues and all. In the spirit of ASEAN countries, let’s put the nuisance aside, and starts planning on what can be done to modernize the life of people in Sabah.

..Read More...

..Hide Full Post...

EEZ - Bukti Semangat Muhibah Singapura Terhadap Malaysia?

Umpama "Menjolok Sarang Tebuan" – itulah yang dapat dibayangkan apabila Menteri Kanan Singapura, Balaji Sadasivan mengeluarkan kenyataan bahawa Singapura mempunyai kawasan perairan wilayah sehingga maksimum 12 batu nautika dan 200 batu nautika kawasan EEZ yang konsisten dengan UNCLOS (sebelum ini Singapura merupakan salah satu pihak yang menandatangani konvensyen berkenaan). Balaji juga berkata, jika had perairan wilayah atau EEZ tersebut bertindih dengan tuntutan negara-negara jiran, Singapura akan berunding dengan negara-negara itu untuk mencapai persetujuan bagi menetapkan had atau batasan mengikut undang-undang antarabangsa.

Sesungguhnya, kenyataan Balaji ini amat memeranjatkan kerana sebelum keputusan hak kedaulatan Pulau Batu Putih ditentukan, bukankah sudah dibentuk Jawatankuasa Teknikal Bersama Malaysia-Singapura? Bukankah selama ini kedua-dua negara telah bersepakat dan berjanji untuk menjadikan jawatankuasa ini sebagai RUJUKAN UTAMA untuk menyelesaikan isu-isu berkaitan keputusan Mahkamah ICJ? Dan bagaimana pula Singapura boleh dengan sewenang-wenangnya menggambarkan seolah-olah hak perairan kawasan tersebut adalah milik mereka?

Menteri Luar, Datuk Seri Dr Rais Yatim dalam pada itu mengingatkan Singapura bahawa, kedudukan Pulau Batu Putih yang diberikan oleh Mahkamah ICJ pada Mei lalu terlalu dekat dengan Batuan Tengah yang diberikan kepada Malaysia, untuk mereka mengambil tindakan unilateral. Beliau menambah, tidak semudah itu untuk Singapura membuat keputusan unilateral kerana ianya melibatkan pelbagai aspek perundangan seperti undang-undang laut dan ianya memerlukan nasihat daripada pakar-pakar perundangan. Beliau turut menegaskan perkara tersebut hendaklah dibincangkan secara bersama, seiring dengan semangat kejiranan ASEAN.

Dalam pada itu, kenyataan Balaji turut mendapat reaksi daripada pelbagai pihak di Malaysia. Antaranya Pergerakan Pemuda UMNO, pemimpin dan rakyat negeri Johor, Institut Maritim Malaysia(IMM), penganalisis-penganalisis politik, pensyarah-pensyarah universiti, Menteri Pelancongan – Datuk Seri Azalina Othman Said, Tun Dr Mahathir Mohammad dan orang awam.

Tun Dr Mahathir Mohamad dalam ruangan blognya chedet mengenai Pulau Batu Putih dan Kawasan Perairan menyatakan seperti berikut:

”Tiada keputusan dibuat tentang persempadanan perairan. Tapi kita boleh anggap yang terumbu tersebut berada di dalam perairan Malaysia kerana keputusan untuk serahkan Pulau Batu Putih kepada Singapura didasarkan kepada satu surat yang ditulis pegawai rendah Johor semasa di bawah jajahan British kepada pegawai British di Singapura. Sepatutnya ianya hendaklah dititah dan ditulis di bawah kuasa Sultan.”

”Apa pun soal perairan di antara Pulau Batu putih dan batu-batu tersebut tidak dibangkitkan Singapura di Mahkamah Antarabangsa. Tuntutannya hanyalah ke atas Pulau Batu Putih dan Mahkamah telahpun menyerahkan pulau ini kepada Singapura. Perairan merupakan hal lain sama sekali.”

Secara kasarnya tindakan Singapura menuntut kawasan wilayah perairan dan EEZ di kawasan berkenaan adalah tidak munasabah sama sekali. Sekiranya ingin disandarkan kepada kenyataan Undang-undang Laut (UNCLOS) Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, seperti yang dinyatakan oleh Institut Maritim Malaysia (IMM), merujuk kepada Artikel 121(3) UNCLOS 1982, yang menyebut batu-batu yang tidak boleh menampung kehidupan manusia atau menjana ekonomi dengan sendirinya tidak akan diberikan EEZ atau pentas benua, sudah jelas bahawa Pulau Batu Putih tidak boleh dianggap sebagai satu penempatan sebaliknya hanya bertindak sebagai batu yang tidak berpenghuni, justeru tidak berhak diambil kira dalam menentukan sempadan EEZnya.

Klausa dalam UNCLOS juga mensyaratkan bahawa tuntutan tidak boleh dibuat sewenang-wenangnya – rundingan dengan negara bersempadan mesti dijalankan sebelum mengesahkan secara terbuka bahawa perairan wilayah sehingga maksimum 12 batu nautika itu adalah miliknya.

Sebenarnya, isu perbalahan mengenai penetapan EEZ bagi negara yang berjiran bukanlah sesuatu yang baru. Ia pernah berlaku kepada negara-negara seperti United Kingdom-Iceland, negara-negara yang berdekatan dengan Laut China Selatan, Turki dan Greece dan sebagainya.

Namun, dengan mengambil kira isu kedaulatan Tubir Selatan (South Ledge) yang masih lagi belum diputuskan dan usaha berterusan yang sedang dilakukan oleh Menteri Luar untuk mencari bukti lanjut bagi mengembalikan kedaulatan Pulau Batu Putih kepada kerajaan Malaysia, sesungguhnya isu ini tidak boleh dipandang ringan. Pengajaran ke atas pemindahan kedaulatan Pulau Batu Putih kepada Singapura sudah cukup untuk menyedarkan kita supaya lebih berwaspada dalam menjalinkan hubungan dua hala dengan negara tersebut.

Meskipun isu ini dilihat boleh diselesaikan secara diplomatik, kerajaan Malaysia diharap akan bersikap lebih tegas dalam mencapai kata sepakat berhubung isu sempadan perairan tersebut. Semangat kejiranan dan persefahaman yang diterapkan dalam ASEAN perlu dikekalkan, namun kita harus beringat, kedaulatan negara juga mesti diutamakan.

Sumber: Utusan Malaysia, chedet.com, wikipedia

..Read More...

..Hide Full Post...